Birlikte İzleme 101: Çocuğunuzla İzlemek Öğrenmeyi Neden İkiye Katlar

Pediatri araştırmacılarının küçük çocuklar ve ekranlar konusunda hemfikir olduğu tek şey varsa, o da şudur: çocukla birlikte izleyen bir ebeveyn her şeyi değiştirir. Aynı video, aynı uzunluk, aynı çocuk — ama öğrenilen şey dramatik şekilde farklı.

Araştırmacılar buna birlikte izleme veya ortak medya etkileşimi diyor. Çocuğunuzun ekran zamanına yapabileceğiniz en büyük ücretsiz yükseltmedir.

Araştırma açıkça ne diyor

Zero to Three'nin Screen Sense makalesi 60'tan fazla çalışmayı inceler ve aynı bulguya ulaşır: bir yetişkin küçük bir çocukla yan yana izlerken, çocuğun kelime hazinesi büyümesi, hikaye anlama becerisi ve gördüklerini gerçek hayata uygulama yeteneği zıplar.

Amerikan Pediatri Akademisi bu öneriyi doğrudan küçük çocuk rehberine yerleştirir: 18 aydan itibaren ekranlar mümkün olduğunca birlikte izlenmelidir.

Common Sense Media'nın birlikte izleme rehberi bilimi her meşgul ebeveynin gerçekten yapabileceği bir şeye çevirir.

Varlığınız neden bu kadar büyük fark yaratır

Küçük çocuklar tek başlarına ekrandan hayata kolayca genelleme yapmazlar. Ekrandaki bir karakter "traktör" derken bir traktörü işaret eder — ve 2 yaşındaki bir çocuk genellikle oyuncak kutusundaki küçük yeşil şeyin aynı kelime olduğunu bağlamayacaktır.

Yanlarında otururken iki şey olur:

• Köprü kurarsınız. "Bak — bu bir traktör, kitabımızdaki gibi!" O cümle, videoyu öğrenmeye dönüştüren şeydir.
• İskele kurarsınız. Küçük çocuk bir şeyi kaçırdı mı? Tekrar oynatır, gösterir, adlandırırsınız. Video etkileşimli değil olsa bile etkileşimli hale gelir.

Sizsiz, aynı dakikalar çoğunlukla eğlencedir. Sizinle, çocuğunuzun zaten önemsediği bir şey etrafında inşa edilmiş küçük bir ders haline gelirler.

Aşırıya kaçmadan birlikte izleme

Birlikte izleme, ekrana tüm bölüm boyunca bakmak ve sorgulamak demek değildir. Araştırma, yetişkinin az ve ara sıra girdisinin işin çoğunu yaptığını açıkça gösteriyor. Yararlı bir kural:

• Yakına oturun. Aynı kanepe, aynı battaniye — çamaşır katlasanız bile.
• Programda iki üç kez konuşun. Bir şey adlandırın. Bir soru sorun. Bir şarkı sözünü tekrarlayın.
• Devralmayın. Programın oynamasına izin verin. İşiniz köprü kurmaktır, anlatmak değil.

15 dakikalık bir bölüm aranızda üç kısa konuşma üretirse, birlikte izlemeyi başardınız demektir.

Ne söylemeli (ve söylememeli)

Yararlı:

• "Sence Rusty nereye gidiyor?"
• "O kamyon sarı! Evimizde başka ne sarı?"
• "Mixy'nin arkadaşına nasıl yardım ettiğini gördün mü? Bu nazikti."

Daha az yararlı:

• "Konuşmayı kes, izle." (amaca aykırı)
• "O ne deniyordu? Ya ondan önce? Ya — " (bir teste dönüştürür)
• "Bak! Bak! Gördün mü?" her 10 saniyede bir tekrarlanır (programı bastırır)

İyi bir kural: programdan daha az konuşun.

Birlikte izleme mümkün olmadığında

Gerçeklik kontrolü: küçük çocuğunuzun izlediği her videoyu birlikte izleyemezsiniz. Sorun değil. Araştırma bulgusu birlikte izlemenin bazen sonuçları önemli ölçüde iyileştirdiğidir. Bireysel ekran süresi için birkaç hareket:

• Daha önce gördükleri yavaş, tekrarlı içerik seçin — yalnız takip etmeleri daha kolay.
• Bireysel oturumları kısa tutun, ideal olarak Yeni Yürümeye Başlayan Çocuklar İçin Ne Kadar Ekran Süresi Sağlıklı? yazısında açıklanan AAP'nin günlük bir saatlik tavanı içinde.
• Sonra yeniden bağlanın: "Mixy ne yaptı?" Program bittikten beş dakika sonra bile, bu soru çok değerlidir.

30 saniyelik başlangıç

Bu gece, küçük çocuğunuz bir sonraki videosunu izlerken, sadece bir şey deneyin: aynı kanepeye oturun, ilk 90 saniyeyi birlikte izleyin ve bir açık soru sorun. İşte birlikte izleme bu. Bilim ilk dakikadan itibaren sizin tarafınızda.

Hazır bir bilgi listesi mi istiyorsunuz? Birlikte İzlerken Çocuğunuza Sorabileceğiniz 7 Soru tam olarak bu.